Irak’ta akşam başkadır.
Haritada yakın olsa da yeri,
Duyulmaz…
Ağlayan çocukların , feryat eden babaların sesi,
Gönlümüzde uzaktır.
Çünkü o da adı gibi “Irak”’tır.
Bayındır’ın divanında
İçilmiş bir toplantıda,
Al şarabın keskininden,
Kazılık geçmiş kendinden.
Yerinden kalkıp doğrulmuş,
Sonra da şöyle konuşmuş:
— Deli gönlüm akın ister,
