Ölüm
(Dayımın ölümü üzerine ....)
Ben küçükken bu kadar ölüm olmuyordu.
Büyüdükçe yakınlaşıyor insan.

Pençelerine aldırmadan azrailin.
Daha bir cesaretle yürüyorum inan.

Yıllar ilerledikçe yaklaşıyor ölüm.
Göçüp gitti, dağ gibi dayım bile gülüm.

Her dönüşümde bulamıyorum birini,
Elveda diyorum geldiğimde değil mi;?

Güzelliklerde vardır elbet duy ölümde,
Ebedi hayata açılan bir pencere.

Zamanıyla da güzeldir, ölüm ve insan.
Ölümünde bir zamanı vardır ey insan.

Geçemezsin dakikayı çabalasanda,
An gelir, beklersin geçsin bir anın daha.

Duymam gök gürültüsünde gizli sesini.
Fatiha okuyacağım mezarda, belki