Hep ayrılık çizdi, yollarımızı.
Umudu, sevgiyi aşkı bırakıp;
Kavuşmak var mıdır acep sonrası,
Anaya, babaya, aşka sarılıp,

Doğumla ayrıldık anne rahminden,
Sonra süt kesildi, tatlı memeden,
Biraz daha büyüyünce aniden.
Yuvadan ayrıldık,sıladan ilden;

Her ayrılık bir duruştu aslında,
Her ayrılık bir varıştır aslında,
Dünyadan ayrılıp mahşer anında,
Cennette kavuşmak olsun sonunda,

Ayrılışta tükenmesin umudun,
Daha büyük sevdalara tutunun.
Can tenimden ayrılınca umudum,
Onunla olmaktır ebedi sonum.