Kirpiklerine yorgun günler yansır,
İki inci tanesi çakmak çakmak bakar;
Süzülür ruhuma, yol bulur akar.
Nehirler kıskanır, gökler imrenir;
Mavi gözlerin Marmara’yı yakar.

Bakışlarındaki mavzerin tetiği düşer;
Sevda kurşununu yüreğime saplar.
Dağılır karabulutlar, sevinir beşer;
Gün doğar, Lâle Devri başlar.
Dudağımdan öper, iki hecelik ismin;
İçimi, tarifsiz bir sıcaklık kaplar.

Gözlerinin slâytlarında ömrüm tazelenir,
Sükûta dalar boğazda sular.
Ney çalar, Itri gazellenir;
Her fasılda bin ah tüllenir.
Meftun yüreğim döner mestane;
Nihan yarama bulunur mu hastane?

Gözlerinin şefkatinde dağılır melâl,
Hasret nöbetlerim mola verir.
Hüznün acı tabletleri, olurken bal,
Mavi bir atlasta, ruhum erir.

Bekleyişlerimin saraylarını kim yıkar?
Mevsimleri değiştirirken gözlerin.
Yüreğinin basamaklarını kim çıkar?
Bittiği yerdesin sözlerin.
İki inci tanesi çakmak çakmak bakar,
Mavi gözlerin Marmara’yı yakar.

06.05.2010
Muhittin Alaca