Heron’un kayıtlarına bakıyorum,
Hantepe’de olanlara kanım donuyor,
Yüreğim parçalanıyor ürperiyorum.
Bu kalbi, aklı olmayan makinenin bile,
Vicdanı sızlamıştır gördüklerine.

Görüntüleri izleyenler, ruhsuz olamaz;
Komutanlar evlatlarını yalnız bırakır mı?
BBG evi gibi seyretmeyip, yardıma koşardılar.
Hızır gibi yetişir, dağları aşardılar.
Pusulardan kuzulara bombalar yağıyor,
Yedi can çarpışıp, toprağa düşüyor.
Kıpırdayan yok, eyvah nasıl başardılar?
Biri, bir yerlerde yanlışlık var desin.
Bilerek gitmediklerine inanmak istemiyorum.

Biri bana görüntüler sahta desin,
Fotomontaj, kaos yaratmak için kesin;
Mukavemet sistemimizi bozmaya çalışan,
Dış mihrakların komploları desin.
Bir şeyler söylesin, gizli kalmasın.
Heron’ların karelerinden kuşku akarken,
Şehit analarımızın yüreği ikinci kez yanmasın.

Susmayıp çıksın biri!
Gözpınarları kururken anaların,
Hainler bu güzide kurumda kalamaz;
YAŞ toplantılarında suçlular terfi alamaz,
Her gördüğünüze inanmayın desin!
Netekim, derin bir oh çekelim,
Kahraman ordumuzun imajı kurtulsun,
Nifak rüzgârları vız gelip, tırs geçsin.

04.08.2010

Muhittin Alaca