yıkıldı,

sapasağlamdı..

en masum isteklerimin tanığı dört duvar

amansız hayat, kör bıçağın ucunda durmaksızın bilenirken

ben sanki ölüm kadar uzun süren kış uykusundaydım

beklenen gün zamanın rahminden doğarken

benliğime apansız giren karışık düşler

ve işte o an başlıyor

alengirli saatler..

yok oldu,
---
nerede kalmıştım?

düşümde, sanki gözümü perdeleyen bir duvar

boşta kalan elimle, görüşüme engel olan duvarı iterken

nerede ne yaptığımı bilmeden, kendimde değildim

ruhumun menfeslerinde kaybolurken

beni çılgına çeviren o gülüşler

esas şimdi başlıyor

alengirli saatler..