ZİFİR DÜŞÜM
 

ZİFİR DÜŞÜM

hiç bilmezdim..
dişisinden gebe kalmış erkek bir deniz atı
her ıkınışında doğuyor onlarcası
kesesinde kalan yavrularla
boyluyor denizin en dibini..
---
çok duyardım..
yüksek boyunlu, demirkır ve pus ötüşlü
gerinip erken öten balta ibik horoz
durmaksızın inadına ötüşlerle
kesiliyor sabahın er vaktinde..
---
pek görmezdim..
dağlıç değil, kısa kuyruklu yaban koyunu
saldırıp bozuyordu doğadaki oyunu
ön bacak kısa tepeye kaçıyor hızla
av oluyor bir avcıya..
---
çocukken binerdim..
sarp patika yollarda eğim hesaplayıcısı merkep
semerin üstü yüklü hıncahınç kitap
kütübüm edasıyla iniyor yük
alınıp semeri salınıyor çayıra..
---
meğer zifir düşteyim..
sonra ibretlik gülüşteyim..
sordum düştekileri tabirciye;
hayırdır inşaallah zifir düşüm?
---
deniz atı, kişiye talih getirirmiş..
horoz, sıkıntıların geçeceğine delalet..
yaban koyunu, bollukmuş bereketmiş..
merkep ise, yüksek mertebeye işaret..

ÖMER DOĞANLI

Pazartesi, Ağustos 30, 2010 - 14:10
User offline. Last seen 34 hafta 6 gün ago. Kapalı
Üyelik tarihi: 01/31/2010

Bu Şiiri Beğenenler

omerdoganli kullanıcısının resmi