Kapıyı açık bırak!

Olur ya,

Belki girerim kibri büyük yüreğine...

Birden Tanrı sesimi duyar,

İnadının rotası şaşar,

Gözlerindeki perde kalkar da

Ansızın güneş doğar hani.

En sevdiğin oluveririm eksenin dışındayken...

Ve sonra,

Doğa baharlarını sunar ayaklarıma,

Peri kızları giydirir aşktan elbisemi,

Canına kattığın oluveririm hiçliğinken.

Serpiştiririz dilenen avuçlara sevgimizi...

Sen yine de;

Kapıyı açık bırak!

Olur ya,

Belki sığamam sahibi çok yüreğine...

Tanrı avuntum olur,

İnadın beni bulur,

Gözlerime perde indiririm de

Görmezden gelirim güneşi hani.

En bilinmezin olurum farkındasızlığınken...

Ve sonra,

Doğa hazanlarını sunar alınyazıma.

Zebaniler giydirir ateşten hüzünlerimi.

Canına kastın olurum ruhuna tapınırken,

Serpiştiririm değmeyen avuçlarına küllerimi...

(Dinlemedi.

Kapıyı çekip gitti...)

Tuğba MARTİN