Ne sevdaya sürgünüm, ne de sevda dilendim!
Galü beladan beri, canımda sevda benim.
Dikenli bahçelerde, GÜLİSTAN’I bilendim.
Ezelden ebede dek, yanımda sevda benim!

Leylâ ile Mecnun’dan, Ferhat ile Şirin’den
Sevgili O Rahman’ın, bahşettiği nurundan
Mevlâna’nın Yunus’un, gark olduğu türünden
İlelebet ve de tek dünümde sevda benim!

Saçımın her telinde,hücremden parmak izim,
Damarımda dolaşan,kalbimde atan sızım,
Ardım sıra meleyen körpecik iki kuzum,
Tertemiz duru berrak,kanımda sevda benim!

Üstüme doğan güneş,gecemde şavkı Ay’da,
Yürekten çıkarsızca, dağıttığım her payda,
Kâbe bildiğim yönde,gönül denen sarayda,
İnandığım sevda Hak, Din’imde sevda benim!

Dedim ki:O Maşuk’un aşkı ile doluyum,
Gözlerden gönüllere akan yağmur seliyim,
El açtım niyaz ettim,Yüce Hakk’ın kuluyum,
Sözümde değil ancak,genimde sevda benim.

Kurtuluş mücadelem,Atatürk’ten ilkemde,
Şehitler yatağı şu,Türkiyemde ülkemde,
Üstümde dalgalanan Ay-Yıldızlı gölgemde,
İşte vatan bu bayrak,şanımda sevda benim!

26-12-2010

Nazende GÜLİSTAN