CEMALİM
 

CEMALİM

Defalarca dendi sana
Tahtalara vur cemalim
Değer verdin hep sen şana
Aklın yolu bir cemalim
---
Çay içilse içirmedin
Kahveleri pişirmedin
Balonları şişirmedin
Senin işin zor cemalim
---
Bağırdın hep avaz avaz
Kaldın kör oğluyla ayvaz
Huyundan hiç geçmezsin vaz
Rüyayı sen yor cemalim
---
Dik kafalı bir adamsın
Tabanı yok sade damsın
Neşen kaçmış küflü gamsın
Doğru yola gir cemalim
---
Etrafına bir bak hele
Kimler gide kimler gele
Bu güne dek geçen ele
Al yüzüne sür cemalim
---
Donatmışsın her bir yeri
Ama ruh yok en beteri
Çalışanın alın teri
Kurumadan ver cemalim
---
Kafayı gömmüşsün kuma
Benzemişsin bir zakkuma
Dostluğundan kim ne uma
Tek başına kal cemalim
---

ÖMER DOĞANLI
(İstanbul – 03/09/2011)

Cumartesi, Eylül 3, 2011 - 01:47
User offline. Last seen 34 hafta 5 gün ago. Kapalı
Üyelik tarihi: 01/31/2010

Bu Şiiri Beğenenler

omerdoganli kullanıcısının resmi