Vakit şafak sökmeye hazırlanıyor,
Gece tüm hiddetiyle bağırıyor karanlığını,
Yarasalar dinlenmeye çekiliyor yavaş yavaş,
Damarlarımda dolaşan yalnızlığı hissedebiliyorum,
Her zamankinden daha fazla karışıyor kanıma.
Derin bir nefes alıyorum,
Oksijen herşeyi daha da belirginleştiriyor,
Aşırı dozda yalnızlık aldığımı farkediyorum,
Sadece kızgınlığım artıyor,
Geçmişe ,
Bugüne,
Geleceğe,
Herşeye lanet yağdırıyorum.
Süremin azaldığını söylüyor yıldızlar.
Etrafa bir daha hiç özlemeyecekmiş gibi bakıyorum,
En mutlu anlarımı sıralıyorum kafamda,
Fazla uzun sürmüyor,
Son kez albümleri karıştırıyorum,
Galiba zamanı durdurunca daha güzel görünüyor dünya,
Güneş ışığını üzerimize dökmeye hazırlanırken,
Yıldızlar artık bittiğini söylüyor,
Hiç karşı çıkmıyorum,
Sadece kalp atışlarım hızlanıyor,
Metalin soğukluğu tüm vücuduma yayılıyor,
Tüm yalnızlık boşalmaya başlıyor yavaştan,
Ve ağır ağır ilerliyor zaman,
Bir kapı daha açılıyor bilinmeyenler ülkesine,
Yavaşca süzülüyorum,
Acele etmeden ,
Yavaşça...