SONBAHAR

Sonbahar karanlık başlıyor.
Her yer ıslak,
Herşey ümitsiz,
Herşey solgun ve uyumaya hazır.
Aşk çakmaya başlıyor geceleri,
Her taraf aydınlanıyor,
Gündüz oluyor birden,
Karanlık yerini ışığa bırakıyor,
Umutlanıyor insan başlarda,
Hep böyle sürecek sanıyor,
Hep ilk anlardaki gibi mutlu,
Düşünmeden heyecanlı ve umutlu,
Işık birden kayboluyor,
Tekrar karanlık çöküyor etrafa,
Umut yavaş yavaş eriyor.
Aniden bir ses aydınlatıyor tekrar geceyi,
Yalnızlığın sesi,
Çaresizliğin sesi,
Korkuyor insan ister istemez,
Küsüyor hayata,
Ve köşesine çekiliyor yavaştan,
Kalıyor mutluluk gecelek bahara...