Sokaklar hep tanıdık geliyor,
Yağmurlu bir gecede,
Tek bir insan silüeti yok.
Hüzün yavaş yavaş izin veriyor farketmeme,
Aynı sokaktan bilmem kaçıncı kez geçiyorum.
Yağmurdan ağırlaşan elbiselerimi de farkediyorum,
Gözyaşlarımdan ağırlaşan yüreğimide,
İkiside hafifleyeceğe benzemiyor.
Aynı sokaktan bir daha dönüyorum.
Yürüdükçe ıslanıyorum,
Islandıkça hatırlıyorum,
Hatırladıkça ağlıyorum,
Ve bulutlara kafa tutuyorum adeta,
Bakalım kim dökecek daha fazla gözyaşı?
Ben O'na ağlıyorum,
Bulutlar bana...
Köpek havlamaları geliyor uzaktan.
Yağmur damlalarının gürültüsü artıyor.
Sanki herkes gidişini sorguluyor,
Son kez arkana bak ve gör!
Gittin ve tüm şehir ağlamaklı arkandan,
Tek bir damla süzülebildi mi yanaklarından?
Tüm umut ve ışığın sıyrılarak yanından,
Ağlıyor bu yürek,ağlıyor bu şehir ardından.